قرنطینه و پادکست فارسی

این روزها هر سایت و کانال و مجله ای را که نگاه میکنیم تیتر اولش خبرهای مربوط به ویروس کروناس، ویروسی که همینجوری تخت گاز میره جلو و همه جا سرک میکشه، شاید اگه یکی دو ماه قبل به کسی میگفتی یک روزی قراره همه توی خونه­ هامون حبس بشیم و خیابون­ ها خالی بشه و هفته به هفته نتونیم همدیگه را ببینیم و بیشتر از نصف جمعیت کره زمین قرنطینه بشن، میخندید و میگفت خودت را به روانپزشک نشون بده!

اما حالا این اتفاق افتاده و خیلی از ما تو قرنطینه ایم و این قرنطینه شدن چه از نظر اقتصادی و چه از نظر روانی حسابی رو ما تاثییر گذاشته، خیلی از ما دیگه مثل قبل نمیتونیم کارهای عادی روزانه خودمون را انجام بدیم و خلاصه خیلی چیزا دیگه مثل قبل نیست، نه برای من نه برای تو و نه برای دنیای پادکست فارسی.

کرونا روی پادکست فارسی هم تاثییر خودش را گذاشته، حسابی هم گذاشته! هم تاثییر خوب داشته هم تاثییر بد. تاثییر خوبش این بوده که به خاطر حال و هوای قرنطینه ­ای خیلی ­ها برای سرگرم شدن تو خونه به شنیدن پادکست رو آوردن و این وسط خیلی­ ها هم پادکست های محبوب خودشون را به بقیه هم معرفی میکردن و همین باعث شد که بیشتر پادکسترها آمار رو به رشدی از دانلود پادکست هاشون را شاهد باشن و درکل تعداد پادکست­ شنوها  بیشتر بشه.

اما در کنار این روند رو به رشد و تاثییر مثبت یه سری مشکلاتی هم برای تولیدکننده­ های پادکست به وجود اومده، به خصوص اون­هایی که کار تولید پادکست را در استدیو­ها انجام میدادن و یا بخشی از روند تولید توی محیط های عمومی طی میشده و یا پادکست­ های گفتگو محوری بودن که همیشه یک یا چندنفر مهمان داشتن و حالا به خاطر شرایط به وجود اومده دیگه نمیتونن مثل قبل کار تولید را پیش ببرن.

منم در ادامه با چندنفر از پادکسترهایی که این شرایط روی اون­ها تاثییر گذاشته یه گپی زدم که خوندنش میتونه جالب باشه.

هادی – فوتبال لب

فوتبال لب یکی از پادکست های گفتگو محوری بود که تو این شرایط حسابی شیوه کارشون تغییر کرده

هادی میگه : اولین تاثیری که ما از کرونا گرفتیم لغو شدن اجرای زنده بازی اتلتیکو و لیورپول بوده، نکته بعدی این بود که تیم فوتبال لب دیگه نمیتونست مثل قبل دور هم جمع بشه و کار ضبط اپیزودها به صورت اسکایپی انجام میشد که هم کیفیت کار را پایین آورد و هم فضای کار مثل قبل که دور هم جمع میشدیم آنچنان شاد نبود و شوخی ها و خنده هامون کمتر شد.

ولی یه نکته مثبت هم داشت و اون این بود که تونستیم با دوتا از بچه هایی که ساکن تهران نبودن هم از طریق همین اسکایپ کار کنیم ضمن اینکه تونستیم توی اپیزود ” قرنطینه سه ” طولانی ترین اپیزود پادکست فارسی را تولید کنیم،

9 ساعت و 12 دقیقه!

الان هم که دیگه فوتبال­ ها تعطیل شده و از اونجایی که کار ما تحلیل هفتگی فوتبال اروپا بود دیگه داریم 2 یا 3 هفته یکبار منتشر میشیم و با نظرسنجی که کردیم قراره روی موضوع های دیگه مثل بررسی تاکتیک های فوتبالی، بازی های نوستالژیک و چیزای دیگه کارکنیم.

 

شادی – کارما

کارما از اون پادکست های دوست داشتی هستش که رو سبک زندگی پایدار کار میکنه و دغدغه های محیط زیستی داره.

شادی در مورد تاثییر کرونا روی کارش میگه: بله، این هم از ردی که قرنطینه روی روند کار پادکست کارما گذاشته، تو شرایط عادی کارما با دم و دستگاه و تشکیلات بخصوص و آداب و تشریفات خودش ضبط میشه، تو کنج دنجی از خونه‌ی خودمون، با میکروفن، و البته با حضور پررنگ گردو و لیمو ( عروس هلندی های دوست داشتنی )

این روزا اما از عرش به فرش اومده، به خاطر گیر افتادن تو قرنطینه و همراه نیاوردن میکروفنم، ناچار به ضبط با میکروفن گوشی و تو کمد لباس اتاق نوجوونی هام شدم 🙂

قطعا اون کیفیت حرفه‌ای قبل رو نداره، ولی خب هممون می‌دونیم این روزا موقتی هستن و به زودی به زندگی عادی مون برمی‌گردیم.

 

میثم – سمیکالن

اگه از اون دست آدمایی باشید که به ماجراهای جنایی علاقه دارید و اهل پادکست شنیدن هم باشید، احتمالا سمیکالن را هم دنبال میکنید.

میثم میگه : ببین اوضاع خیلی فرق آنچنانی نکرده فقط کاملا عوض شده :))

ما قبلا می‌رفتیم یه کافه چند ساعت می‌نشستیم و در مورد قصه قسمت بعد حرف می‌زدیم چون هر شماره رو بعد از انتشار شماره قبلی می‌نویسیم، خب کلی کیف می‌داد ولی الان اینکارو نمیکنم، اونجوری هم نیست که با جلسه آنلاین برگزارش کنیم، نه که نشه، ولی نکردیم.

برای نوشتنش هم معمولا می‌رفتم یه جای خلوت ولی الان تو خونه می‌نویسم، ضبط رو هم استودیو می‌رفتم که اونم به فنا رفت و مجبورم تو خونه ضبط کنم، من یه دختر کوچیک دارم و باید صبر کنم تا اون کامل بخوابه سر و صدای محیط کم بشه تا بشه یه ضبط قابل قبول داشت.

در کل محیط خونه خیلی فرق داره با محیط حرفه‌ای، سعیم اینه که درستش کنم و شرایط رو مهیا کنم چون معلوم نیست این وضعیت چقدر طول بکشه.

 

علیرضا – پاراگراف

پاراگراف یکی از پادکست های تاریخی هستش که من خودم از دنبال کننده های همیشگی اون هستم

علیرضا میگه:

روزهای قرنطینه چیزهای زیادی رو تو زندگی من تحت‌الشعاع قرار داد، ولی راستش می‌تونم بگم پادکست یکی از اون‌ها نبود. برنامه‌ی رومزه‌ی من معمولن اینجوریه که وقتی از سرِ کار برمی‌گردم خونه، اگر برسم روزانه بین یک تا دو ساعت رو به کارهای پادکست می‌ر‌سم، اما خب حالا و توی این قرنطینه‌ای که وارد دومین ماه شده، من و همسرم تمام‌وقت خونه‌ایم و باید می‌تونستیم برای کارهای مختلفمون برنامه‌‌ریزی کنیم و وقتمون رو مدیریت کنیم.

توی این مدت سعی کردم محتوای اپیزودهای بعدی رو جمع‌وجور کنم، یه برنامه‌ریزی‌ داشته باشم برای فصل دوم پاراگراف و از همه‌مهمتر، اپیزود 15 رو آماده و منتشر کنم. خوشبختانه اغلب اوقات، منابع من از طریق اینترنت قابل‌دسترسن و نیازی به خروج از خونه ندارم؛ پس مشکل خاصی در این زمینه نداشتم.

تنها تفاوتی که ضبط در قرنطینه با دفعه‌های پیش داشت ساعت ضبطم بود. قاعده‌ی من اینه که ضبط همیشه در سکوت کامل خونه و در تنهاییِ من انجام می‌شه؛ پس همیشه روز ضبط، از قبل با همکارام هماهنگ می‌کنم که اون‌روز رو خونه می‌مونم، و بعد از اینکه همسرم برای کار از خونه خارج شد من هم بساط رو می‌چینم و ظرف دو سه ساعت، ضبط پادکست رو انجام می‌دم. اما این‌بار نمی‌شد تو خونه تنها باشم و باید فکر دیگه‌ای می‌کردم. پس ساعت ضبط رو به دیرترین وقت ممکن انداختم و بعد از اینکه همسرم خوابید و خیابون‌های اطراف هم خالی و بی‌صدا شد، اپیزود 15 رو ضبط کردم.

عکسی هم که می‌بینید گرفتم تا موقعیتم موقع ضبط پادکست رو نشون‌تون بدم، وگرنه مشغول ضبط هیچی نبودم.

واقعیتش اینه که قرنطینه به حال‌وهوای این روزهای من خیلی ساخته و تونستم به خیلی از کارهای عقب‌مونده‌ام برسم. باوجود اینکه امیدوارم هرچه‌زودتر شر کرونا از سر همه برداشته بشه و هیچ خطری تهدیدمون نکنه، اما می‌تونم بگم تعطیلات امسال به ما که خوش گذشت.

 

امین – ساعت صفر

در آخر هم عکسی که میبینید استدیوی خونگی امین متین، سازنده پادکست ساعت صفر هستش که به گفته خودش تو کرنر خونشون درست کرده و اونجا کارهای ضبط رو انجام میده، ساعت صفر یک پادکست سریالی رازآلوده که شنونده رو حسابی درگیر قصه میکنه.

برچسب ها
مشاهده بیشتر

1 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *